آدمـ هـا کـه عـوض می شونـد ...
از سـلام و شـب بـخیـر گـفتـنشان مـی شود ایـن را فـهمیـد !
از بوسه هایشان...
از حـرف هـا و نـگاه هـا...
از گـودال هـای ِ عـمیـقی کـه بیـن ِ تــو و خـودشان می کـَـنـند و تـویـش را پُــر از دلیـل مـی کُنـند .